Killing me softly ή πιο απλά το κρύο πιάτο της εκδίκησης Ο Τζόναθαν ξύπνησε με δυσκολία στον καναπέ.Δεν μπορούσε να κινήσει να ορίσει το σώμα του ενώ η αναπνοή του ήταν βαριά.Χρειάστηκε 2 - 3 λεπτά για να συνέλθει και να ψελλίσει : "Τι έγινε ; Που βρίσκομαι ";Ενστικτωδώς έβαλε το χέρι του στην τσέπη του παντελονιού για να βρει το κινητό του. Λες να του είχε πέσει ή ...δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί γιατί το άγχος πως δεν θα προλάβει να καλέσει το 166 τον αποσυντόνιζε. "Μην ανησυχείς λαβ.Είναι όλα υπό τον έλεγχο μου.Το διαβητικό σοκ που έχει αρχίσει θα ολοκληρώσει σε λίγο τον κύκλο του. Και μου πάνε τα μαύρα στις κηδείες πάρα πολύ." απάντησε η Ελίζαμπεθ. "Μα πώς;Εγώ ήρθα για να φάμε και να τα ξαναβρούμε, στο κρεβάτι σου τώρα έπρεπε να είμαστε να κάνουμε άλλα πράγματα" μονολογούσε ο Τζόναθαν μέχρι να βάλει σε μια τάξη τις πληροφορίες που δεχόταν το μικρό του μυαλό. Το μικρό του αντρικό μυαλό που νομίζει πως πάντα θα έχει τον έλεγχο και θα μπορεί...
I believe life is very short story so do you best to live well. Follow me for everything that matters