Foteini Liakada Everlasting Life isn't a Dream

Σας το είχα υποσχεθεί πως θα ...επιστρέψω .  Μου πήρε λίγο χρόνο , γυναίκα είμαι με τα κυκλοθυμικά μου και τα ανεβακατεβάσματα μου τα ψυχολογικά . Τόσο πολλά που άνετε σε άλλη ζωή θα ξαναγεννηθώ ως ανελκυστήρας σε πολυκατάστημα. Η ζωή είναι όμορφη τελικά η άτιμη αν και μας παιδεύει.  Αυτό είπα και εγώ στον εαυτό μου :  "  Αλεξ , Σύνελθε κορίτσι μου !!!" Πήρα τον καλό μου αλά μπρατσέτο και τον σκύλο μου και βολτάραμε όλα τα σαββατοκύριακα μέχρι και τα σήμερα που σας γράφω. Είτε είχε λίγο κρύο είτε όχι , εμείς δρόμους πήραμε , δρόμους αφήσαμε.  Γυρίσαμε όλη την πόλη!  Χαμογελάσαμε! Αναπνεύσαμε! Περπατήσαμε!  Ζήσαμε! ναι !  Αυτό κάναμε Λιακάδες μου , ας μου επιτρέψει η Φαίη να σας πω πια και εγώ με το όνομα μας , Λιακάδες!  Ναι  ήρθε η άνοιξη επίσημα αλλά αφήστε την να μπει κυριολεκτικά στην ζωή σας! Οκ ! Το ξέρω ! Λεφτά δεν θα κάνουμε ! Αλλά η ζωή μας είναι εκεί έξω ! Με χρώματα και βόλτες και χαμόγελα και αγκαλιές!!! Δεν χρ...

  Ναι μια νέα χρονιά ξεκίνησε με αγάπη και χαμόγελα. Μια νέα χρονιά με ένα λευκό πίνακα που μας περιμένει να ζωγραφίσουμε 360 μέρες σχεδόν.  Με νέες λευκές σελίδες να τις γεμίσουμε με στιγμές ευτυχίας και αγάπης. Να μην ξεχνάτε να αγάπατε το ταίρι σας και να χαμογελάτε κάθε μέρα

  Μια νέα χρονιά ξεκίνησε και τα ποτήρια της σαμπάνιας γέμισαν .Γέμισε και η αίθουσα με χρυσά και κεντημένα όνειρα με στρας και διαμάντια και ...ελπίδα . Ναι ελπίδα για μια χρονιά που πρέπει να είναι η καλύτερη και η ομορφότερη όλων. Με τόση γκίνια ούτε ο χειρότερος χαρτοπαίκτης δεν θα τα έκανε θάλασσσα όπως έκανα εγώ . Αλλά όχι, τώρα έχω μια ευκαιρία να προσπαθήσω για το καλύτερο που μπορώ να προσφέρω αλλά και να πάρω . Η νέα χρονιά έχει φορέσει τα γιορτινά της , το καλό κόκκινο φόρεμα , έφτιαξε τα μαλλιά σινινό και φόρεσε τα  ασημένια της γοβάκια της .  Ευχές  για να μπορέσω να σε έχω επιτέλους στην αγκαλιά μου , έχεις ήδη αργήσει καιρό τώρα και αδημονώ να σε χορτάσω φιλιά. Αδημονώ να ξυπνήσω και πάλι μέσα στην γλυκιά νύχτα και να σε κοιτάζω με τις ώρες να κοιμάσαι κοντά μου, στο πλάι μου και να λέω στον άθλιο εαυτό μου : " κοριτσάκι ξαναγεννιέσαι από τις στάχτες σου απόψε ! Εχεις μια ευκαιρία ζωής ! Εχεις έναν άγγελο Κυρίου που μάλλον το έσκασε από...

"Μυρωδιά πεύκου. Άσχετο. Υπέροχη και επαναφέρει μνήμες που δεν ήξερες ότι είχες. Θα ναι απ’ τη χθεσινοβραδινή ψιχάλα. Αυτό το αστείο με τα δήθεν πάρτυ έκπληξη γενεθλίων πότε θα σταματήσει; Αναρωτιέμαι. . . Βρέ γελοίοι… Σας έχει προσκαλέσει για να γιορτάσει τα γενέθλιά της… Πόσο έκπληξη μπορεί να είναι το ότι ξαφνικά δυο ή τρία άτομα απ’ την παρέα εξαφανίζεστε, για να εμφανιστείτε τρία λεπτά μετά κρατώντας μια κοινή τούρτα του εμπορίου με το επίσης κοινό κεράκι «ερωτηματικό» αναμμένο; Κι εσύ πρέπει να κάνεις ότι έμεινες έκπληκτος και διασκεδάζεις… ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ! Απ’ την άλλη σκέφτεσαι «πώς θα περάσει ευχάριστα η ώρα;» και χαζεύεις γύρω. Είναι εκείνο το σημείο που αρχίζεις και συνειδητοποιείς ότι σου λείπει το προηγούμενο βράδυ. Όλα τα άλλα μοιάζουν αμελητέα. Ναι , παραδέξου το. Θέλεις να τον ξαναδείς και θυμάσαι πως ξεκίνησαν όλα…

Καταλαβαίνεις ότι έχει αρχίσει να συμβαίνει όταν όλα τα τραγούδια της Ζουγανέλη σε αφορούν.. Ξυπνάς σε μιά πραγματικότητα που ο ίδιος έχεις ζήσει σαν να μην έζησες συνειδητά τα χρόνια που πέρασαν και λες.. άξιζε; Χαλαρωμένη απ το birthday present στα spa του Οceania είμαι στην ευχάριστη θέση να ΜΗΝ θέλω να ζητήσω συγνώμη που δεν είμαι 50 κιλά με 1,80 ύψος.. Φτιαγμένη απ το υπέροχο χθεσινοβραδινό mood στο bayamo και μιας και σήμερα είναι σημαδιακή ημέρα -τουλάχιστον για τη μάνα μου- μπορώ να ΜΗΝ απολογηθώ που θεωρώ ότι η ειλικρίνεια και η αξιοπρέπεια είναι αξίες που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους. Η εμπιστοσύνη απ την άλλη είναι προνόμιο που το κερδίζεις. Οι φίλοι είναι οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράζεσαι αυτό το προνόμιο. Δεν πρόκειται να αλλάξω. Ούτε θα προδώσω ανθρώπους που εκτίμησα. Όταν κάποιος μοιράζεται κάτι μαζί σου, το κάνει γιατί είσαι ΕΣΥ. Κι όχι για να επιλέξεις εσύ που θα το μοιραστείς. Επίσης όταν γνωρίζεις έναν άνθρωπο 26 χρόνια ο φείλεις να γνωρίζεις ...

«Είναι όλοι τους μαλάκες». Το έλεγε κάθε φορά που την πατούσε από τον κάθε νεόφερτο βάτραχο με προοπτικές να γίνει πρίγκιπας. Η κατάληξη η ίδια. Το σύμπαν γέμισε γυρίνους. Εκείνη τη φορά όμως το προαίσθημά της, άλλα της έλεγε.. ή μήπως όχι και δεν ήθελε να το παραδεχτεί; Η Αγγελική κόντευε τα τριανταπέντε κι από τη φύση της έδειχνε πάντα πιο ώριμη της ηλικίας της. Ίσως να ‘φταιγε και ο βεβαρυμένος τρόπος ζωής που ακολουθούσε τα τελευταία χρόνια. Το διαζύγιο της κόστισε πολύ σε όλους τους τομείς παρόλο που μέχρι τη στιγμή που βγήκε, πίστευε πως ήταν ο μόνος τρόπος διαφυγής από τη συναισθηματική φυλακή που, νόμισε πως, είχε κλειστεί. …………………………………………………………… Άνοιξε τα μάτια της μετά από οκτώ ώρες ύπνου-λήθαργου και συνειδητοποίησε ότι και πάλι η μορφή του πετάριζε στα μάτια της. Είχε αρχίσει να συμβαίνει. Η αμοιβαιότητα δεν ήταν τόσο έντονη μα για κάθε του κίνηση προσπαθούσε να τον δικαιολογήσει δηλώνοντας πως «δεν λειτουρ...

Γαμημένη αίσθηση… Ξημέρωμα Τρίτης και μοιάζει Κυριακή. Ίσως να ευθύνεται γι αυτό και η ηρωική παραίτηση μου απ το γραφείο. Το χέρι τρέχει να προλάβει τη σκέψη, μάταια. Εγώ και μόνον εγώ ευθύνομαι γι αυτή μου την κατάσταση. Εχω ανάγκη να κλείσω τα μάτια και το πρωί να ξυπνήσω σε μια νέα πραγματικότητα. Σαν να μην έζησα συνειδητά τα χρόνια που πέρασαν. Να μην ξέρω κανέναν και να μην με ξέρει κανείς. Να γελάω δίχως λόγο και να μην χρειάζεται να απολογηθώ.. Να κλαίω με λόγο και να μην χρειάζεται να κρυφτώ. . Κι είναι κι αυτές οι στιγμές που η ψυχή ξεγυμνώνεται.. και συνειδητοποιείς ότι δίπλα σου δεν είναι ΚΑΝΕΙΣ.. Όχι τουλάχιστον όπως θα έπρεπε να είναι.. Καληνύχτες όμορφες.. "

~ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ~ Τελικά εμείς οι άνθρωποι είμαστε πολύ περίεργα όντα… Ζούμε για να υπάρχουμε και δεν υπάρχουμε για να ζούμε.. Παιχνίδι λέξεων κι όμως, η ουσία παραμένει η ίδια. Τα παραμύθια θα ‘ναι πάντα παραμύθια. Άλλους τους διδάσκουν, κι άλ λους τους κοιμίζουν. Αυτή είναι ίσως και η μόνη λεπτομέρεια που ευθύνεται για τη διαφοροποίηση του ενός από τον άλλο. Σήμερα θέλω να μιλήσω για ΕΚΕΙΝΟΥΣ. Τους πρώτους. Ναι, αυτούς που απαρνιούνται τον παράδεισο για να πετάξουν την ψυχή τους στην κόλαση. Ερωτευόμαστε, απογοητευόμαστε, γελάμε, κλαίμε, ζούμε, πεθαίνουμε, πετάμε, πέφτουμε… και δεν ρωτάμε… θα βρούμε έδαφος να μας φιλοξενήσει; Και να ξέρεις, οι μεγαλύτεροι έρωτες δεν έχουν όνομα. Κι εγώ έκανα το λαθος και του ‘δωσα. Η προσδοκία είναι η μεγαλύτερη απάτη κι εμείς γίναμε ζητιάνοι του έρωτα. Που μπερδεύτηκες, μου λες; Μόνο τις νύχτες που ‘θελες τη συντροφιά μου μ’ έκανες γυναίκα. Όταν έκανες την ψυχή μου να τρέμει, τι έβλεπες; Όταν το σώμα μου ξεψυχούσε στα χέρια ...